چشم‌انداز هفته پیش‌رو؛ تمرکز بازارها بر وقایع ژئوپلیتیک، کِوین وارش،انویدیا و داده‌های اقتصادی

دو ماه و نیم از آغاز درگیری آمریکا و ایران گذشته و همچنان دستیابی به یک توافق جامع دور از دسترس به نظر می‌رسد. مذاکرات پشت درهای بسته ادامه دارد، اما به نظر می‌رسد انگیزه دو طرف برای یافتن راه‌حلی که به بازگشایی تنگه هرمز منجر شود، کاهش یافته است. این وضعیت، باقی جهان را درگیر رقابت بر سر عرضه محدودتر نفت کرده، قیمت‌ها را بالای 100 دلار نگه داشته، بانک‌های مرکزی را در حالت آماده‌باش قرار داده و دوره‌های کوتاه‌مدتی از ریسک‌گریزی را در بازارها ایجاد کرده است.

پس از دوره‌ای از نوسان در محدوده‌ای مشخص، هم دلار آمریکا و هم طلا در زمان نگارش این تحلیل وارد حرکت شده‌اند؛ حرکتی که عمدتاً تحت تأثیر تیترهای خبری خاورمیانه قرار دارد. در همین حال، شاخص‌های سهام آمریکا با وجود انتشار داده‌های اقتصادی متناقض، رکوردهای تاریخی تازه‌ای ثبت کرده‌اند. در نقطه‌ای عجیب، بیت‌کوین نسبت به نگرانی‌های مربوط به چشم‌انداز اقتصادی واکنش‌پذیرتر به نظر می‌رسد. با توجه به اینکه نوسان ضمنی بازار همچنان در سطحی متوسط باقی مانده، پرسش اصلی این است: کدام رویدادهای هفته آینده می‌توانند بازارها را تکان دهند؟

جایگزینی پاول با وارش؛ پایان یک دوره

پس از هشت سال ریاست بر فدرال رزرو، دوره جروم پاول به‌عنوان رئیس این نهاد به پایان رسیده و کوین وارش رسماً کار خود را آغاز کرده است. دیدگاه‌های او درباره سیاست پولی هنوز تا حد زیادی مبهم است، اما شمارش معکوس برای نخستین سخنرانی او آغاز شده؛ سخنرانی‌ای که می‌تواند اثری بسیار قابل توجه بر بازارها بگذارد.

در این چارچوب، صورت‌جلسه نشست آوریل فدرال رزرو روز چهارشنبه منتشر خواهد شد. سرمایه‌گذاران علاقه‌مند خواهند بود بدانند بحث‌های انقباضی درون کمیته تا چه اندازه جدی بوده و اعضا تا چه حد برای تصمیم‌گیری درباره تغییر نرخ بهره در ماه ژوئن آمادگی داشته‌اند. با حضور وارش در رأس فدرال رزرو، موضع کلی سیاست‌گذاری می‌تواند به‌طور معناداری تغییر کند؛ با این حال، صورت‌جلسه و ادامه اظهارنظرهای مقامات فدرال رزرو می‌تواند نشانه‌ای مهم از این باشد که مرکز ثقل دیدگاه‌ها درون کمیته کجاست.

داده‌های مختلف بخش مسکن، شاخص‌های اولیه مدیران خرید و نظرسنجی تولیدی فدرال رزرو فیلادلفیا نیز اطلاعات ارزشمندی درباره روندهای زیربنایی اقتصاد ارائه خواهند کرد. نکته قابل توجه این است که با وجود شتاب‌گیری محسوس شاخص CPI و PPI، بازارها در حال حاضر تنها حدود 13 واحد پایه انقباض پولی تا دسامبر را قیمت‌گذاری کرده‌اند و نخستین افزایش کامل 25 واحد پایه‌ای نرخ بهره را برای آوریل 2027 در نظر گرفته‌اند.

بنابراین، دلار آمریکا همچنان میان مجموعه‌ای از عوامل حمایتی و بازدارنده گرفتار خواهد ماند. دستیابی به توافق میان آمریکا و ایران، موضع سخت‌گیرانه‌تر در قبال تعرفه‌ها و احتمال برگزاری حراج‌های ضعیف اوراق خزانه‌داری آمریکا (به‌ویژه حراج 20 ساله روز چهارشنبه که می‌تواند نقطه آسیب‌پذیرتر باشد) ممکن است از جذابیت دلار بکاهد. در مقابل، تیترهای تازه از خاورمیانه که احتمال بازگشت درگیری‌ها را زنده نگه دارند، افزایش احتمال رشد نرخ بهره و عملکرد همچنان قدرتمند سهام آمریکا می‌توانند تقاضا برای دلار را حفظ کنند.

مورد آخر اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا وال‌استریت همچنان داده‌های اقتصادی آمریکا، نگرانی‌ها درباره کندی رشد جهانی و افزایش بازدهی اوراق خزانه‌داری را نادیده می‌گیرد و توجه سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی را به خود جلب کرده است. اکنون تمرکز بازار به گزارش درآمدی انویدیا در روز چهارشنبه معطوف می‌شود؛ گزارشی که اگر درخشان باشد و چشم‌اندازی خوش‌بینانه ارائه دهد، می‌تواند شاخص‌های اصلی سهام آمریکا را حتی بالاتر ببرد. البته این موضوع به این معناست که آستانه ناامیدی نیز نسبتاً پایین است؛ هرگونه نشانه از کاهش تقاضا یا افت انگیزه سرمایه‌گذاری می‌تواند به‌طور قابل توجهی ریسک‌پذیری را تضعیف کند و موجی از شوک را در میان طبقات مختلف دارایی ایجاد کند.

در همین حال، طلا همچنان تحت تأثیر دوره‌های قدرت‌گیری دلار، افزایش بازدهی اوراق خزانه‌داری و کاهش نرخ‌های واقعی حرکت می‌کند. زمانی که سرمایه‌گذاران دوباره تمرکز خود را به تعرفه‌ها و بدهی فزاینده آمریکا معطوف کنند، طلا می‌تواند بار دیگر جهش کند؛ اما در حال حاضر، همبستگی بالایی با سهام دارد.

“

«نکته جالب آنکه همبستگی یک‌ماهه میان طلا و شاخص S&P 500 به بالاترین سطح خود از اکتبر 2012 رسیده است؛ زمانی که طلا وارد یک روند نزولی سه‌ساله شد و حدود 40 درصد از ارزش آن زمان خود را از دست داد.»

محمد زمانی

یورو و پوند هر دو با چالش‌های متعددی روبه‌رو هستند

در حالی که شاخص‌های تورمی روندی صعودی پیدا کرده‌اند و به نظر می‌رسد اعضای انقباضی بانک مرکزی اروپا (ECB) دست بالا را در اختیار دارند، افزایش نرخ بهره در ماه ژوئن تقریباً اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد؛ مگر آنکه درگیری آمریکا و ایران نسبتاً سریع حل‌وفصل شود. در این میان، یورو نیز از ضعف گسترده دلار سود برده است.

اعضای داویش در ECB تمرکز خود را بر احتمال کندی رشد اقتصادی گذاشته‌اند؛ بنابراین، اگر شاخص‌های PMI هفته آینده ضعیف ظاهر شوند؛ برای مثال اگر PMI بخش تولید آلمان به زیر سطح 50 سقوط کند، این مسئله از سوی اعضای محتاط بانک مرکزی نادیده گرفته نخواهد شد. با این حال، با توجه به مأموریت ECB در حفظ ثبات قیمت‌ها و همچنین صعود زیرشاخص‌های قیمتی در PMI بخش خدمات و تولید آلمان به بالاترین سطوح چندساله در ماه آوریل، انتظارات برای افزایش نرخ بهره همچنان پابرجا خواهد ماند؛ حتی اگر یورو تحت فشار فروش ناشی از نگرانی‌ها درباره عملکرد ضعیف GDP سه‌ماهه دوم قرار گیرد.

اما شرایط در بریتانیا به‌مراتب پیچیده‌تر است. به نظر می‌رسد روزهای نخست‌وزیری استارمر رو به پایان باشد و احتمال روی کار آمدن دولتی با گرایش چپ‌گرایانه‌تر هر روز بیشتر می‌شود؛ وضعیتی که خاطرات آشفتگی بازارها در دوران لیز تراس را زنده کرده است. بازدهی اوراق قرضه بلندمدت دولت بریتانیا به بالاترین سطح دو دهه اخیر رسیده و بازدهی اوراق 30 ساله بالای 5 درصد در نوسان است؛ در حالی که پوند طی این هفته حدود 2 درصد در برابر دلار افت کرده است.

در همین حال، با وجود رضایت نسبی از داده‌های GDP و تولید در سه‌ماهه نخست و ماه مارس، فضای کلی اقتصاد همچنان ضعیف ارزیابی می‌شود؛ به‌ویژه به دلیل نگرانی‌ها درباره وضعیت هزینه‌کرد مصرف‌کنندگان. این فضای شکننده هفته آینده با موجی از داده‌های ماه آوریل محک خواهد خورد؛ به‌خصوص آمار مدعیان بیمه بیکاری، گزارش تورم و داده‌های خرده‌فروشی.

به‌طور خاص، اگر تورم مصرف‌کننده به محدوده نزدیک 4 درصد جهش کند و هم‌زمان شاخص‌های اولیه PMI نیز ضعیف‌تر ظاهر شوند؛ در شرایطی که اتفاقاً PMI تولیدی آوریل برخلاف رشد تورم، به بالاترین سطح چهار سال اخیر رسیده بود، اختلافات درون کمیته سیاست پولی بانک مرکزی انگلستان (MPC) عمیق‌تر خواهد شد. انتظار می‌رود اعضای انقباضی با صراحت بیشتری از افزایش نرخ بهره در ژوئن حمایت کنند، در حالی که معامله‌گران پوند بیش از هر چیز نگران چشم‌انداز رشد اقتصادی و بی‌ثباتی سیاسی خواهند بود.

فشار بی‌پایان بر ین

پس از سقوط پنج‌رقمی دلار/ین در 30 آوریل، این جفت‌ارز بار دیگر به بالای سطح 158 بازگشته است؛ چراکه سرمایه‌گذاران واکنش ضعیف مقامات ژاپنی در زمینه مداخله واقعی در بازار ارز را در قیمت‌ها لحاظ کرده‌اند. به‌طور طبیعی، شکل‌گیری یک روند صعودی پایدار برای ین نیازمند داده‌های اقتصادی قدرتمند و افزایش واقعی احتمال سیاست پولی انقباضی است؛ دو عاملی که ممکن است در هفته آینده تقویت شوند.

انتشار یک گزارش قدرتمند از GDP سه‌ماهه نخست، همراه با جهش دوباره در شاخص PMI بخش تولید و ادامه لحن انقباضی مقامات بانک مرکزی ژاپن (BoJ)، می‌تواند سرمایه‌گذاران را متقاعد کند که افزایش نرخ بهره در نشست ژوئن این بانک، اکنون محتمل‌تر از عدم افزایش آن است.

چشم‌انداز متناقض دلار کانادا؛ تمرکز دلار استرالیا بر داده‌های چین

معامله‌گران دلار استرالیا روز دوشنبه داده‌های چین را زیر نظر خواهند داشت تا شاید نشانه‌هایی از خروج اقتصاد این کشور از دوره طولانی ضعف اخیر دریافت کنند؛ هرچند با توجه به تنش‌های گسترده‌تر اقتصادی، احتمال مشاهده چنین سیگنال‌هایی چندان بالا نیست. در ادامه، صورت‌جلسه نشست RBA در روز سه‌شنبه نیز برای یافتن نشانه‌های انقباضی بررسی خواهد شد؛ نشانه‌هایی که می‌توانند موج صعودی تازه‌ای در جفت‌ارز دلار استرالیا/دلار آمریکا ایجاد کنند.

در همین حال، دلار کانادا در ماه مه تحت فشار قرار گرفته و توجه بازارها به گزارش CPI ماه آوریل در روز سه‌شنبه و داده‌های خرده‌فروشی روز جمعه معطوف شده است. اگر تورم به‌طور قابل توجهی بالاتر از انتظار ظاهر شود، ممکن است ابتدا رالی کوتاه‌مدتی در دلار کانادا شکل بگیرد؛ اما اگر داده‌های خرده‌فروشی از تضعیف تقاضای داخلی حکایت داشته باشند، این رشد احتمالاً دوام نخواهد داشت. شکل‌گیری فضای رکود تورمی می‌تواند چشم‌انداز بانک مرکزی کانادا را پیچیده‌تر کند؛ به‌ویژه اگر تحولات تعرفه‌ای بار دیگر به کانون توجه بازارها بازگردد، کفه ترازو ممکن است به سمت کاهش نرخ بهره متمایل شود.

لطفا نظر و سوالات خود را درباره این مقاله ارسال کنید تا کارشناسان ما به شما پاسخ دهند.